Neki ljudi vjeruju da se masnoća pretvara u energiju ili toplotu – što je kršenje zakona o održanju mase – dok drugi vjeruju da se masnoća nekako izbacuje ili čak pretvara u mišiće.
Treći tvrde da se masno tkivo (adipozno tkivo) nikada ne može izgubiti kada se jednom dobije, već da se samo može zgrčiti ukoliko vježbate.
Istraživanje Endrjua Brauna sa Univerziteta u Novom Južnom Velsu i australijske televizijske zvijezde (nekadašnjeg fizičara) Rubena Mirmena zaključuje da kada gubite kilograme izdišete masnoću. Novo istraživanje bazira se na postojećem znanju o biohemiji.
– Iznenađuje koliko neznanja i zablude postoji o metaboličkom procesu gubitka kilaže – rekao je Braun.
– Tačan odgovor je da se veći dio mase izdiše u vidu ugljen-dioksida. Ide u vazduh – dodaje Mirmen.
Višak ugljenih hidrata i proteina se pretvara u hemijska jedinjenja pod imenom trigliceridi (koji se sastoje od ugljenika, vodonika i kiseonika) koji se čuvaju u lipidne kapljice masnih ćelija.
Da bi smršali, pokušavamo da metabolizujemo te trigliceride, a to znači ispuštanje ugljenika koji je uskladišten u našim masnim ćelijama.
Za gubljenje 10 kilograma ljudske masti potrebno je udahnuti 29 kilograma kiseonika, proizvesti 28 kilograma ugljen-dioksida i 11 kilograma vode. To je metabolička sudbina masnoće.
Dvojac je potom izračunao proporciju mase uskladištene u tih 10 kilograma masnoće koja postoji kao ugljen-dioksid i voda kada izgubimo težinu. Praćenjem putanje tih atoma iz tela, otkrili su da se od tih 10 kilograma čak 8,4 izdahne u vidu ugljen-dioksida.
Ispostavlja se da su naša pluća primarni organ za izbacivanje viška kilograma. Ostalih 1,6 kilograma postaje voda, koja se izbacuje kroz urin, izmet, znoj, pljuvačku, suze i druge tjelesne tečnosti, piše NationalGeographic.rs.
Pošto su praznici sve bliže i bliže, da li to znači da samo treba da dišemo više kako bismo izbacili višak kilograma? Ne.
Brže udisanje i izdisanje od potrebne metaboličke stope pojedinca dovodi do hiperventilacije koju prate vrtoglavica, drhtanje i gubitak svijesti.
