Snage su trebali odmjeriti Dinamo i Crveza zvezda. Ipak, meč nije ni počeo, a incident koji se desio kasnije je označen kao prekretnica kojom je najavljen raspad tadašnje Jugoslavije. Mnogi sociolozi su okršaj na Maksimiru okarakterisali kao posljedicu huliganskog nasilja, ali i pucanje bivše države po šavovima. Dakako, svima je bilo jasno da se tadašnji sistem raspada.
Mitska ”najpoznatija jugoslovenska utakmica” desila se nekoliko dana nakon prvih višestranačkih izbora u Hrvatskoj, u vrijeme početka raspada Jugoslavije na zagrebačkom stadionu – Maksimir. U takvim okolnostima u Zagreb je doputovalo oko 3.000 najvatrenijih navijača Crvene zvezde – Delija. Nije dugo trebalo da se huligani obračunaju.
Prvi sukobi zabilježini su još na Trgu Bana Jelačića u centru Zagreba, da bi se ubrzo prenijeli ispred stadiona, a kulminirali su na tribinama. Koristile su se bejzbol palice, flaše i kamenice.
Pamti se rušenje zaštitne ograde, zatrčavanje jednih navijača ka drugim i gađenje kamenicama. Policajci nisu uspjeli da spriječe dešavanja na tribinama i incidenti su se ubrzo prenijeli i na teren. Zvezdini igrači su se povukli u svlačionicu, a Dinamovi ostali na terenu. Ostaje urezano u sjećanje kako je kapiten Modrih, Zvonimir Boban, štiteći jednog od navijača svog kluba udario nogom policajca Refika Ahmetovića. Zbog toga je bio suspendovan i nije nastupao na Mundijalu u Italiji.
Utakmica je na kraju registrovana rezultatom 3:0 u korist Crvene zvezde koja je osigurala titulu i prije dešavanja na Maksimiru. U tadašnjem incidentu povrijeđene su 193 osobe, od čega 117 policajaca.
