Batal-džamija je podignuta u Beogradu 1585. godine, i govorilo se da je najljepša u Smederevskom sandžaku, ali je u tri navrata mnogo stradala. Nakon Drugog srpskog ustanka, prostor oko njenih ruševina pretvoren je u stočnu pijacu, pa se zvao Marveni trg. Poslije potpunog rušenja džamije, pijaca je izmještena a počela je gradnja centra srpskog parlamentarizma.
Ejnehan-beg podigao je oko 1585. godine džamiju na Tašmajdanu, a lokalni Turci su joj dali njegovo ime i pored nje sagradili groblje na kojem su sahranjivali viđenije Osmanlije. Vijekovima, držalo se da je u pitanju najljepša islamska bogomolja na tlu Smederevskog sandžaka.
Prvi put je oštećena tokom borbi za Beograd 1717. godine, kada su sa jedne strane bili Otomani a sa druge Srbi i Austrijanci; tokom perioda habzburške Kraljevine Srbije (1718-1739) služila je kao skladište, a Turci su je nakon svog povratka obnovili.
Ponovo je teško oštećena tokom novog austrijsko-turskog rata 1789. godine; potom je nanovo tokom Prvog srpskog ustanka i borbi za oslobođenja Beograda.
Nakon Drugog ustanka, kada su Turci iz varoši satjerani u tvrđavu, prostor oko ruševina Batal-džamije (“napuštene”) Srbi su pretvorili u stočnu pijacu — Marveni trg.
Nedaleko odatle, tamo gdje je danas centralni dio Tašmajdanskog parka, nalazilo se pravoslavno groblje sa kapelom Svetog Marka (sagrađene na mjestu gdje je pročitan sultanov hatišerif 1830. godine; sa te strane posmatrano, položaj skupštine u blizini jeste simboličan), tamo gdje je danas zgrada RTS-a bilo je protestantsko, a gdje je restoran “Posljednja šansa” (uvijek će biti “posljednja”) sahranjivani su samoubice i utopljenici; arheološka iskopavanja dokazala su da je čak i za vrijeme Rimljana taj prostor bio nekropola.
Elem, bilo je pokušaja da se Batal-džamija obnovi, beogradski vezir Jusuf-paša se žalio knezu Milošu da je “indžinir Ethem-beg vidio kako stoka ulazi u ovu džamiju, zbog čega su joj zazidana vrata“, čak je bio napravio i neke korake u smjeru njene restauracije, ali do toga nije došlo. Miloš nije dao, čak i nakon intervencije iz samog Stambola odakle je Porta poslala u tu svrhu Jusuf-paši 50.000 groša, uz carski ferman i dva zlatna polumjeseca.
Međutim, zbog materijalnih neprilika, nije se mnogo odmaklo sa gradnjom nove Zgrade Doma Narodne skupštine. Tri rata i dva regicida kasnije, zgrada je dovršena, osvećena i prva sjednica je održana oktobra mjeseca 1936. U tom trenutku, prošlo je bilo 29 godina od kako je 27. avgusta 1907. kralj Petar I na bivšem Marvenom trgu položio njen kamen temeljac.
