Na prvi pogled, sve djeluje kao dječija igra: tri automobila, tri različite rute i jasno označene brzine i udaljenosti.
Na slici vidimo tri vozila označena kao A, B i C. Svako od njih kreće ka istoj tački – cilju Y – ali različitim putevima.
Automobil A vozi brzinom od 9 km/h i prelazi put dug 80 kilometara.
Automobil B ide sporije, 5 km/h, ali ima kraću dionicu od 55 kilometara.
Treći, automobil C, najbrži je sa 12 km/h, ali mora savladati krivudavi put od 70 kilometara.
Pitanje koje se nameće zvuči jednostavno: koji automobil prvi stiže na cilj?
Većina ljudi instinktivno bira ili najbrži automobil ili onaj s najkraćom rutom.
Ali da li je to zaista ispravan način razmišljanja?
Da li nas brzina može zavarati? Ili dužina puta krije ključ odgovora?
Ovakvi zadaci često testiraju našu sposobnost da precizno povežemo informacije, a ne da se oslanjamo na prvi utisak.
